Gözlerin değdi bana,
Yıldızlar yere indi.
Bir anda unuttum her şeyi,
Dünya sustu, içim sevindi.

Saçların rüzgâr olur,
Geceyi bana taşır.
Kokun dokunur kalbime,
Aşkın içimde başkaldırır.

Ellerin bir yol gibi,
Beni kendine sürükler.
Ne yana dönsem sen varsın,
Gözlerimde gül açar.

Sözlerin bir şifa gibi,
Kulağıma düşer ince.
Sen konuşunca susarım,
Zaman donar, dünya biter.

Adımların yankılanır,
Geceye düşen bir dua misali.
Peşinden yürürken bile
Kendimi sana adar ruhum.

Gülüşün bir sır gibi,
Kimseye söyleyemem.
Kalbimin en derin yeri
Sana saklıdır, bilemem.

Omzuna düşen gölge
Bana bile yas olur.
Seninle ağlasam bile
İçimde gül açar, solur.

Kanatsız bir melek gibi
Gözlerimin önündesin.
Uçamazsın ama bil ki
Benim cennetimsin.

Tenin sabahın serinliği,
Gecemi aydınlatır.
Her dokunuşun, her nefesin
Beni yeniden yaratır.

Gönlümün en eski yarası
Seninle kabuk bağlar.
Adın geçince dilimde
Aşk, içimde çağlar.

Sensiz bir yol düşünemem,
Sensiz nefes bile haram.
Bir tek gülüşün yeter,
Aydınlanır bütün akşam.

Kanatsız meleğim,
Yeryüzü cennetim,
Düşlerime kon,
Ben sana teslimim.

HABİB YILDIRIM / BÂİN-İ ADLÎ
(26 Eylül 2025)