![]() 143. AT İDRARINDAKİ SİVRİSİNEK
Eski zaman yılları, herkesin hayvanı var
Atla, eşek ve katır, gerisi sığır, davar Hayvanlar idrâr yapar, göl oluşur sonradan Bir sinek hem de sivri!, uçuyorken oradan Bir saman çöpü düşmüş, idrarın ortasına Hafifte rüzgâr eser, gidermiş rotasına Bizim sivrisinekse, bu çöpe konuvermiş Çöp hareket ettikçe, kendince şöyle dermiş; “ – Şu deryâ dedikleri, burası olsa gerek Gemi dedikleriyse, bu bindiğim ot direk, Kaptan-ı deryâ ise, ben olurum herhalde!..” Öyle böbürlenmiş ki, durum iş bu mihvâlde İdrârı deryâ sanmış, samanıysa bir gemi Sivrisinek kendince, böyle sanır görkemi Saman çöpü, idrarda!.. birde sen tavır takın Kaptan-ı deryâ olmuş, sivrisineğe bakın!.. … İşte dostlar çoğumuz, bu sineğe benzeriz At idrârı üstünde, saman ile gezeriz Kendimizi idrârda, kaptan-ı deryâ sanır Böbürlenip sevinen, elbetteki aldanır Bu kıssadan hisse şu, kibirli olmayalım Göle dönen idrarda pislikle dolmayalım… Kadir Çetin 11.11.08 Nazilli |