0
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
82
Okunma
Çekirge sesleri kulağımda, yıldızla bakışıyoruz — tuhaf.
Toprak suskun, yorgun zeytin ağacı iç çekiyor,
Ay sabit duruyor ama içim deviniyor,
Zaman, sanki çıplak ayakla geçiyor yanımdan.
Bir yaprak düşüyor usulca,
Hiçbir rüzgâr yokken — kim itti bilmiyorum.
Belki de her şey, kendi isteğiyle bırakıyor kendini,
Ben hariç.
Gözlerim göğe alıştıkça,
Karanlıkla aramdaki sınır siliniyor.
Bir yıldız daha kayıyor,
Ve ben, dilek dilemeyi unutuyorum.
5.0
100% (1)
