Hacerülesvet ya da toog arması işlenmiş bir bez parçasını amma abartmışsın hacı...

Hem şiirinizin konusu hem de hikayesi dikkat çekiciydi değerli şair.Bir eşarptan bu kadar etkileyici bir şiir yazmak yetenek ister.Tebrik ederim.Çok beğendim :)

Ben de bir bir analizde bulunayım şiirin görseline ve şiire dair:

Eşarp kadını simgeler. Parlayan sarı metalde Tanrı'nın T'sini simgeler.
Kadının günümüze kadarki, yani eşarbı, "kader" olarak benimsenmiş ve Tanrının lütfu olarak görülmüş her zaman. Onun buyruklarıysa hep eril zihniyette değişmez bir kural olarak lanse edilmiş. Dolayısıyla bu "mantra", uygulanması gelenek bir gelenek, yaşatılması gereken bir kültür olarak benimsenmiş çağlar boyu.
Şimdilerde artık kadının bilncinin artması, bilimin, kitapların ve evrenselliğin geçerlilik kazanmasıyla; ona atfedilen pozistona bir başkaldırı göstermekte ve kaderini eline almakta. Yani artık o eşarbı benimsememekle kalmıyor kadın; onu, tanrıya geri iyade ediyor...

Paradoksal olan burada; şiirin, eşarbı bir obje olarak işlemesi, görmesi. Hani cinsiyetçi olan, kadın bedenini bir meta olarak gören, zevke, arzuya davet eden bir yaklaşımla - imgeler buna işaret ediyor.

Aynı zamanda şiir, estetik ve kelime oyunbazlığıyla, sözünü ettiğim olguyu, hem ironiye dönüştürüyor, hem de provake edici bir kurguyla, "davetkar" bir tutum içerisine giriyor, Bu belki de, söüzün ettiğim yeye dikkatleri çekmek ve tartışmaya teşvik içindir. Bilmiyorum.

Saygılarımla, efendim.

Not: hocam, yorumumda dil hataları buldum. Bu nedenle yeniledim, özür dileyerek.

Farklı bir şiir .Hoşuma gitti.Kutlarım.