Her şehirde bir iz bıraktın,
Birinde sesin, diğerinde suskunluğun.
Ben ise ortasında kaldım,
Bekleyişin uzun yollarında.

Bir şehirde gözlerin doğar sabaha,
Diğerinde geceler suskun kalır.
Aralarındaki boşluğu
Yalnız ben doldururum dualarımla.

Bekleyişin şehirleri vardır,
Haritalarda görünmeyen.
Kalbin derinliklerine çizilen,
Sadece özlemin bildiği yerler.

Trenler gelir geçer yanımdan,
Ama durağında sen yoksun.
Otobüsler uğrar meydanlara,
Ama gözlerinde durmaz hiçbir yolcu.

Sokak lambaları ezberlemiş adını,
Kaldırımlar ise ayak sesini.
Ben yürürken her köşe fısıldar,
“Bekleyişin şehrindeyiz.”

Bir şehirde umutlar yeşerir,
Diğerinde sabır tükenir.
Ama ben ikisini de taşırım,
Çünkü kalbim iki şehir kadar geniş.

Gözlerim hep aynı yönü arar,
Geldiğin yolu, dönmediğin durağı.
Her tabela bir işaret gibi
Sana çıkar yolların sonunda.

Bekleyişin şehirlerinde çanlar çalmaz,
Ezanlar bile daha hüzünlü okunur.
Çünkü her ses arar seni,
Her dua senin adını taşır.

İkindi vakti yarım kalırım,
Akşam ezanı tamlar özlemimi.
Her vakit başka bir şehirdir,
Bekleyişle kurulan.

Yıldızlar geceye işaret koyar,
Gökyüzü harita olur gönlüme.
Ama yine de varamam sana,
Çünkü şehirler susar birbirine.

Bekleyişin şehirleri yıkılmaz,
Ne fırtına, ne yağmur çöker üstüne.
Onların duvarı sabırdan,
Kapısı sadece aşka çıkar.

Ve ben…
Her gün yeniden doğarım onlarda.
Bir şehirde umutla başlar sabahım,
Diğerinde hasretle biter gecem.

Bil ki nereye gidersem gideyim,
Bavulumda hep aynı yük var:
Sana kavuşma arzusu
Ve bekleyişin şehirlerinin anahtarı.

HABİB YILDIRIM / BÂİN-İ ADLÎ
(27 Ağustos 2025)