0
Yorum
4
Beğeni
0,0
Puan
218
Okunma
Gönül tezgâhında bir aşk dokudum
Ayaklar altında, ezen ezene...
Arif meclisinde edep okudum
Ben boyun eğdikçe üzen üzene...
Sevda saldı beni hadsiz eleme
Arlandım, demedim ele aleme
Sırrımı söyledim bir tek kaleme
Anlatmış dostuna; yazan yazana...
Suskunsun dediler; dedim hayadan
Bîzârsın dediler; dedim riyadan
Bir murâd alayım dedim dünyadan
Hayaller kurmuştum; bozan bozana...
Nefsime yüklendim nefsi payladım
Edebi ruhuma hayran eyledim
Namerdin köyünde doğru söyledim
Sürüldüm Fizan’a; kızan kızana...
Küsülmüş Kitab’a, kesilmiş şükür
Zenginler baş tacı, ezilmiş fakir
Bir cümle içinde bin abes fikir
Cehalet güzergâh; gezen gezene...
Ne olmuş gülzâra, meyvesiz bağa
Çırpındıkca battım kurulan ağa
Ya çağ bana uzak, ya da ben çağa
Benzemiyor artık düzen düzene
Mecit Aktürk