TUT ELLERİMDEN

Sır İçinde Sır
Tut ellerimden yâr;
Kanadım ol, bulutları Burak eyle.
Yıldızlarla sek sek oynayalım,
Dolunayın kalbinde saklambaç kuralım.

Biz saklanalım; hilâl bulsun bizi.
Güneşle raks edelim semâda,
Senin nurun örtsün günün ışığını.
Samanyolu’nda kaydıraklar kuralım,
Kâinat unutsun bizi bu boşlukta.

Galaksiler arası bir sefer bu;
Rotamız Sen, menzilimiz Sen…

Gecem ol, koynunda uyut beni;
Gündüzüm barışsın küskün yanlarımla.
Çocuksu gönlümü aşkınla büyüt,
Ben yok olayım, Sen kapla evreni.

Ben Sende bir nokta,
Sen bende sonsuzluk…

Sır içinde sırla başlasın yolculuk,
Tıpkı Elif Lam Mim gibi.
“Ra” sırrıyla sırlanalım bugün;
Ne Sen ne de ben olalım âşikâr.

Vahdet-i Vücud deryasında eriyelim;
Beden ateşte, ruh aşk ile arınsın.
Kâinat hayretle seyretsin bizi;
Muhabbet bu demdir, vuslat bu dem…