’Yeter’ demiş ahali, ’Bir şey yapmalı’
Bu zalimliği, aslanın yanına bırakmamalı,
Tak dedi canına,ormandaki hayvanların,
Bir yiğit çıkıpta, herkesi kurtarmalı

Sürüp gitmiş bir süre ormandaki temaşa,
Tilki demiş o anda; ’Tavşan geçmeli başa’
Tavşan böbürlenmiş, ’Olur’ demiş bu işe,
Herkes, hep bir ağızdan;
’Tavşan Kral, çok yaşa,

Düşünmüş tavşan kafasını kaşırken,
’Şu ayakların yerine olsa; iki demir pençe,
Aslan bile dururdu; iki büklüm el pençe,
Ormana kral olup, yönetirdim mertçe’’

Tekrar bakmış tavşan kafasını kaşırken,
Eğer ayaklarımın yerinde olsaydı,
İki keskin demir pençe,
Kulağım kopmuştu yerinden,
Kafam olmuştu bin parça,

Uzaktan duyulmuş aslanın kükremesi,
Çıt çıkmıyor kimseden, herkesin kesilmiş nefesi,
Tilki takdim eylemiş, yeni Kral Tavşan’ı,
Aslanın darbesiyle sona ermiş gösteri,