benim gibi bir garibanın derme çatma lafızlarından oluşan basit bir şiirden ilham alıp, böyle güzide bir şiiri kaleme almanız benim için çok büyük bir onurdur mesut hocam. çok mutlu oldum.
daha nice güzel şiirlede buluşmak dileğiyle.
sevgi ve saygımla kardesim

hayat, ilimle can bulup,
bir ustaya çırak olup,
zanaatı ele alıp
söze gönül kondurmakmış

ahhh... söze gönül kondurabilmek,
İrfanın en büyüğü
aşkın tarifsiz tezahürü,
gerçek İnsanın hali, yeteneği bu olsa gerek,
bakmasını bilene; hayat, gerçekten gönülü öğretiyor,
şüphesiz hayat öğrenmelerin başlangıcında klavuzunu istiyor...

kutlarım
oldukça manalı, anlam dolu dizeler,
en içten selam ve saygılarımla.

normalde her şiirinizin ilk dörtlüğünü okur ve derim ki harika bir duygu deryasina girmek üzerisin dikkat et, gerekirse derinliğine göre can yeleğini takıl öyle dal, boğulabilirsin diyerek kendime telkinler veririm. ( bilin istedim)

öncelikle şunu söyleyemeliyim , bu bir öz eleştiri:

şiir girişi ilk mısrada boşlukta kalmış.

"bir ustaya çırak olup,
zanaatı ele alıp,
İlim ile hayat bulup,
söze gönül kondurmakmış."

söze gönül kondurmak. İlk mısra sebebini vermedi bana.

burada giriş bir sebebe bağlanmalı ki sonuclar o sebebe göre dogmali diye düşündüm ve ben okurken dedim ki;

bunların sebebi hayat ve sonuçları ise sizin yazdiklariniz.

sonra başa alıp sebebi koyunca;


hayat ona çırak olup,
zanaatı ele alıp,
İlim ile hayat bulup,
söze gönül kondurmakmış.

ve geri kalan dörtlüklerinizi okuyunca da sonuclara ulaştim.

teknige muhtevasına sözum yok, süper. ama anlatim dilinde ilk mısra da kopukluk var.

hikayesini takip etmiş elbet ondandır. ama şiirin ilk mısrası ipin ucu.

tebrik ediyorum.

selam ve saygılarımla.