Ey sevgili
Biliyor musun ben bir kez ağladım
Gün kızıllaşıp akşama dönerken zaman
Aşkın gibi yağmurlar geçit töreni yaparken
Senin için bir kez ağladım.

Ey sevgili
Hazan yaprakları dökülürken çocuk yüreğime
Hasat mevsimi geçmiş zalim yüreğinde
Daha uçamamışken göğünde
Senin için bir kez ağladım.


Ey sevgili
Çöllerinde yalın ayak gezerken
Afrikalı bir çocuk gibi susuzdum sana
Filistin’de sapanda taş olup düşerken toprağa
Gözlerini öpemedim diye ağladım.

Ey sevgili
Uçurtma uçururken çocuk yüreğimde
Seni de uçurur sandım maviliğe
Ah nerden bilirdim gülüşün
Uçurumun ayak sesleriymiş meğer
Senin için düştüm diye ağladım.

Ey sevgili
Yüreğimdeki yangın seni de yakmasın
Uzak dur da aklın bir noktada kalmasın
Bu şiir şahidim olsun sana
Seni hep uzaktan sevdim.
Uzaktan sevdim diye ağladım.

Ey sevgili,
Çal sen yine eskisi gibi türkünü
Ürkütme sakın sen gönül kuşunu
Kanadım kolum kırıldı da çıkmadı sesim
Feryadımı duymadın diye ağladım.


Ey sevgili
Davudi bir ses gibi inletirken yüreği
Mısralarda dalgalanırken hüzünler direği
El sallayamadan giden sevgili
Hoşça kal diyemedim diye ağladım.

Ey sevgili
Biliyor musun ben bir kez ağladım
Gün kızıllaşıp akşama dönerken zaman
Aşkın gibi yağmurlar geçit töreni yaparken
Senin için bir kez ağladım.


M.S./2008
Kahramanmaraş