1
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
297
Okunma
Bir yaprak düşer, haber vermeden,
Bir çocuk güler, sebepsiz nedense.
Güneş doğar, hep aynı yerden,
Ama her sabah, bambaşka hislerle.
Hayat bu işte; ne tam, ne eksik,
Bir an gülümse, bir an eksilirsin.
Kimi zaman yük, kimi zaman şarkı,
Kimi zaman da sadece… bir nefessin.
Sorduğunda cevapsızdır çoğu şey,
Ama yolda öğrenir insan kendini.
Bir dost selamı, bir bardak çay bile,
Taşır ömrü, yıkmadan içindekini.
Kırılırsın, büyürsün, yeniden kurarsın,
Sadeleşir her şey, yavaş yavaş anlarsın.
Ve fark edersin bir gün dönüp bakınca:
Hayat, kaybettikçe öğreten bir yanılsamadır.
5.0
100% (5)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
