Saygıdeğer Efkan Hocam,
Merhaba..
"Hoşnaz Soytarı" şiiriniz, rüzgârla kavrulmuş bir kalbin iç sızısını, sevdanın kırık aynasında yankılanan sancısını öyle bir dillendirmiş ki, her dize adeta ateşe tutulmuş bir gül gibi…
İmbat sonrası bir tufan yeliyle savrulmuş duyguların, ezan çiçeğinde yankılanan sitemin, hanımelinde kalan kokuların ardından hâlâ aşkı inkâr etmeye çalışan bir yüreğin serzenişini o kadar güçlü hissettirdiniz ki…

Her dize, hem bir ağıt, hem de bir itiraf gibi.
“Değilsem sandığın maşuk / beni de vursun tufan yeli” derken, sadece bir ayrılığı değil; bir benliğin, bir sevdanın, bir isyanın iç içe geçmiş hikâyesini yaşıyor okuyucu.

Şiirinizin melankolik kurgusu, zengin imge dili ve taşıdığı lirizm ile kalbime çok çok çok dokundu.
Yürekten kutluyorum ustam,
İlhamınız hiç eksilmesin, kaleminiz daim olsun.

Saygı ve hayranlıkla,
Peri