Ruh Terbiyesi

Aşk ile yanınca kalp serinleşir
Cehalet gölgesi kalmaz silinir

İrfan bir kandildir geceye doğan
Ziyasında parlar emrine uyan

Benlikten sıyrılan özde can olur
Vuslatı düşleyen pervane olur

Sabırla her adım varılır dosta
Gönül sultanları oturur posta

Tevazu donanır yüreğin tülü
Görünmez zahirde âşığın gülü

Hâl dili susarken kelâm neylesin
Hakk işaretidir gönül bilesin

Secdeyle yıkanır gönlün Kâbe’si
Dermansız dertlerin biter kâffesi

Kalpteki hicranı aşk ile erit
Tevbe kapısından olma münferit

Zikir bir kilittir açar bin kapı
Her nefesi duâ, her söz hitâbı

Görmek için derûne bakmak gerek
Bedeni ruh ile birleştirerek

Dervişin yurdunda ses ince gelir
Kalpler dinledikçe mâna yücelir

Bir nefes Hakk derse cihan inletir
Aşkla coşan zikir kalbi titretir

Söz değil öz gerek iman sezgili
Hakk’ı arayanlar bulur menzili

Riyâdan arınmış tertemiz niyet
Gönülde nur olur sıdk ile gayret

Aklı kemâle erdiren tefekkür
Kalpleri mutmain eder her şükür

Nazar-ı ilâhî perdeler iner
Aşka teslim olan menzile erer

Yol uzun, yük ağır, hâl ince olur
Umut ile korku vuslatı bulur

İhlâsla yürüyen merhale aşar
Dervişin sevdası özünden taşar

Her adım niyettir Hakk’a giderken
Çileler ibadet olur çekerken

Mânâya açılır sır dolu bahçe
Zikirle can bulur her lisan lehçe

Âşık yanar canda, yakamaz teni
Ruh yücelir, siler nefs-i bedeni

Fanîye bakarken bekâ görünür
Kalbe inen nurla sırlar çözülür

Aşk ile seyreder kalbin aynası
Tüm varlığı siler Allah sevdası

Her nefeste gönül zikre bürünür
Cümle kevn-u mekânı aşk görünür

Nefis susar, öz konuşur her sözde
Dervişlik kemâle erer hâl özde

Hak ile yol alan sabırla yürür
Af ile bezenmiş ömür sürdürür

İ.TAŞÇI