Bir anne karnından başlar yolculuk,
Korku ve ümittir gönlün yapısı,
İlk çığlıkta susar tutulur nutuk,
Sabrın kabulüdür,doğum sancısı.

Anneye kavuşur gül kokan bebek,
Sancı diner, başlar sevgiyle emek,
Düşünce de ister vuslatı görmek,
Özlemin adıdır, doğum sancısı.

Düşünce büyürken tende kıvranır,
Gözyaşı seliyle canlar yıkanır,
Her sancı bir yeni diriliğe sır,
Ruhsal yıkanıştır,doğum sancısı.

Kimi toprak ister, kimi bir mahsül,
Kimi köstek olur, kimiyse formül,
Hayatın özüdür sancıyla ödül,
Huzura geçiştir,doğum sancısı.

Kefaret taşını delerken fikir,
Özden ırak olur sinsi bir zehir,
Her yürek sancıyla dökerken sırf kir,
İçten arınıştır, doğum sancısı.

İçte çözülürken anın ahengi,
Kalpte yankılanır varlığın dengi,
Hakikat giydirir cana hak rengi,
Sessiz uyanıştır, doğum sancısı.

İlhan’ım duanın kabul gördüğü,
Öyle bir zaman ki,günah örttüğü,
Nefslerin titreyip her an öldüğü,
Hakk’a uzanıştır,doğum sancısı.