Hikmet dolu bir dil ararsan eğer,
Bil ki kitapların dili bir değer,
Gönlüne hikmeti fısıldar meğer,
Dostlukta gizli nice ince hüner.

Ana kucağıdır, sarar şefkatle,
Uzak kalırsan darılır elbette,
Kalpte derin izler bırakır sana,
Üzülme, var tevazuyla yanına.

Nice dosttan daha içli bir candır,
Suskun durur ama içten yakandır,
Vefalıdır, sarsılmaz kolay kolay,
Mert ve cömertliği değildir yapay.

İçini dökersen dinler usulca,
Saklar her sırrını gizler ustaca,
Okudukça açılır gönül bağın,
Kalbine dokunur,çalar can plağın.

Dokunur kalbe can plağın demişken,
Has kitabı da analım peşinden,
Kerim Kitap’tır o her derde deva,
Yad etmemek midir görülen reva?

Dinle sadırdan dökülen bu aşkı,
Samimi ol göster ahlakla farkı,
Ağzın Kur’an ile yoğrulmuş ise,
Kem söz ne etsin,ameli salihe.

Kitapla aydınlan,gönlün kararsa!
Yolunu bulursun yönün saparsa,
İlhan’ım sen de bu dili sevesin,
Kitabın dili böyledir bilesin.