0
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
234
Okunma
Sığındım en yakın iskeleye,
Fethettiğinde kuraklık şehrin merkezini.
Sonra bir filikayla, iç içe yitirdim yolumu.
Dört başı mamur denizkızları düşledim.
Dalgalar lehimledi batıran yerlerimi.
Dört bir yanımı denizkızları değil,
Dalkavuk yağmurlar sardı.
Dua ettim, kapmadı köpekbalıkları kolumu.
Devam ettim böylece su çalmaya parmaklarıma,
Boyamışken mürekkep doğrulmaz kamburumu.
Alabora edemedi allak iklim gözyaşlarımla beni.
Güneşle beraber utanmadan raks ettim.
Hazlar zuhur ederek kalp etti huyumu.
Yalnızca adalar kadarım filikamla,
Mahsur kalanlar kulaçlarıyla affetsin.
Ve bir gün dikenli ağaçlar fethettiğinde derunumu,
Ancak rüzgar beni dost bilsin.
Ardından;
İskeleye doğru coşkuyla çaparken,
Ağan maviyle adımı koysunlar deli.
5.0
100% (2)
