0
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
230
Okunma
Sıcak geçen bir günde aralanan kapılarız,
Sızarken günün ışığı, kavuşmak üzere beyaz tenlere.
Perdeler var ya konuşmayan, işte onlar gibi kapanırız.
Gölgesi düştüğünde akşamın duvarlara,
Ufak bir rüzgarla uyuyarak sabahları tanırız.
Bulutlar da aynası o tanıştığımız sabahların,
Islanan yüzlerimizle sanıyoruz ki varız.
Öğlen saatlerinde başkalarının gözlerinde,
Yeryüzündeki atlar gibi buluşurken,
Aynı babanın çocuklarının ellerinde kayışlarımız.
Ve şimdi geceleri tanırız, belki sabahlayıp.
Gökyüzüne bağlanırken çizmelerimizin bağcıkları,
Adımlarımızı yalnız bir asker kadar atarız...
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
