7
Yorum
21
Beğeni
5,0
Puan
354
Okunma

“Teslimiyet Seccadesi”
Bu şiirde kulun kendini tamamen Allah’a bırakışını, kalbin secdeye varan sonsuz güvenini anlatalım:
---
Teslimiyet Seccadesi
(Tezkiye Şiirleri - 1)
Yaydım ruhumu secdeye
Sözsüz bir duayla sustum.
Bilmiyordum ne ister kalbim
Sadece “Sen bilirsin” dedim, durdum.
Bir seccade yetti tüm dünyaya
Dört köşesiyle sardı faniyi.
Gözlerimde yok oldu perde,
Teslimiyetle döküldü benliğim dize.
Zor muydu?
Elbet zordu bırakmak kendini
Ama O’na bırakınca,
Yük hafiflerdi, kalp huzur bulurdu gizlice.
Bir “Ya Rab” dedim
Yüküm yere indi
Bir “Sen yeter” dedim
Kâinat sustu içimde.
Seccadem şimdi göğe serilmiş
Teslimiyetle çizilmiş bir dua haritası.
Ve ben her secdede biraz daha yok olup
Sana doğru varıyorum, yavaşça…
Ferdaca
Tefekkür Notu:
Teslimiyet, aklın susup kalbin konuştuğu yerdir. Kul, seccadede neyi bıraktığını değil, kime bıraktığını bilir. Bu şiir, kalbin bütün yüklerinden sıyrılıp, yalnızca Allah’a yönelişinin sessiz ama sonsuz güvenini anlatır. Bazen bir secde, bütün kelimelerin yerine geçer.
5.0
100% (10)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.