Bir ses geliyor uzaktan,
dalgaların kumla buluşma sesi.
Rahatlamanın sesi…
Belki de senin sesin.
Derin ve tok bir yankı gibi, huzur verici.

O ses alıp uzaklara götürüyor beni,
düşünceden düşünceye sokuyor.
Geriye yalnızca sen kalıyorsun,
bir de sana olan duygularım...

Sanki hep oradaymışsın gibi,
beni bekliyormuşsun gibi.
O dalgalar, içimdeki her bir düğümü çözüyor.
Her köpük,
kalbimin kıyılarına çarpıp
dağılmış düşüncelerimi topluyor.

Her rüzgar,
saçlarımın arasından geçerken
sanki içime senin sesin doluyormuş gibi.
Konuşmuyorsun… Ama hissediyorum işte.
"Buradayım" diyorsun.
"Hiç gitmedim ki..."

Zaman duruyor sanki.
Geriye sadece sen ve ben kalıyoruz,
bir de denizin sakin fısıldaması.
İçimde bir huzur…
Ve o huzur, seni içinde bulur.


"Rüzgar okusun, deniz hatırlasın diye."