3
Yorum
9
Beğeni
5,0
Puan
97
Okunma
Aşeka:bir ağacı saran, besinini ağaçtan alan ve zaman içinde ağacı kurutup öldüren sarmaşığa denir.
Avare gönlüm, çarpıp duruyor etrafa.
Yıkıp döküyor her şeyi,
Belki de hayatımı.
Aslında bakmıyor kimse kırılan yere.
Herkesin gözü kanayan yerde.
Arayan göz kusur bulurmuş ya.
Zaten insan, anlaşılmadığı her hikâyede misafir kalırmış ya.
Bazı geceler olur,
kendi hayatına misafir kalırsın.
İnsan sustuğu yerden katılırmış ya geceye.
Nasıl olsa uzar sana geceler,
zaman yalnızlıkla ölçülürmüş ya.
Bir kırgınlık vardı içimde.
Adını koysam geçecek sanırdım.
Senin adını verdim.
"Rüzgar okusun,deniz hatırlasın diye..."
5.0
100% (5)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz