26
Yorum
73
Beğeni
0,0
Puan
2373
Okunma

Sabah olmadan hemen önce
bir şiirin ucunda donuyor kalemim
kelimelerime çiy düşmüş,
harfler birbirine yaslanarak
ısınmaya çalışıyor.
Sana yazamadığım mektuplar
kendi kendini yırtıyor geceleri
ve her harf,
bir hatıranın kırıntısı gibi
yatağımın kenarına dökülüyor.
Hiçbir cümle tamamlanmıyor artık,
çünkü seninle biten her şey
bende yarım kalıyor.
bir virgül koyuyorum susuşlara.
Uyanamadığım her sabah gibi
gizli bir sessizliksin içimde.
Belki de yazamadığım
en güzel şiirsin sen
üzerine çiy düşmüş,
ve yazdıkça silinmekte olan…
(Eşime ithaf edilmiştir.)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.