0
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
390
Okunma
Endemiklerinin varlığına hayrandılar.
Kıyımdan sonra serpildi çirkef diller.
Yoksa kaybedilemezdi bu kadar tür,
Bu kadar dağarcığı zengin topluluk.
Tayfun almış götürmüş çırpınarak.
Oysa bir helâk bekliyordu acziyetin,
Ya da solucan deliğinde yeni aidiyet.
Rip akıntısı zihinlerin uğrak noktası,
Akıllarda ise Hacivat ve Karagöz var.
Avarenin kitabın sonuna baktığı gibi,
Yaşanmamışlık hep küstahlık be abi!
Gözükmek istenmeyen mahcubiyet ile
Önemsiz noktayı büyütmekte bir ukde.
Yoksa bendeki "ben", herkeste var hani!
Endemikleri çoğalarak kaybetmenin acısı;
Varlıkların çoğalmasına bağlı travma mı?
Varlık?
Yaşıyorsam bir varlığımdan eminim tabii ki.
Endemik tür olarak kalmayı başarabilirsem...
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
