Gittigin günden beri yarım kalan sökülmüş
Duyguları dıkıyorum
Her iğne battığında yüreğime
İnci tanesı dökülüyor kanla karışık
Sonra baştan başlıyorum
Yamalı olmasın dıye
Defalarca tekrarlıyor yüregim
Kimi zaman ip yetersız kalıyor kımı zaman
İğneyi kırıyorum

Çok kızıyorum kendime
Nasıl oldu da bu kadar söküldüm diye
Mahrem yüreğime kirli duygular değdiğinden
Nefes alamıyorum
Bazen onuda yerinden çıkarıp atasım geliyor
İçinde sen varsın dıye
Devam edıyorum dikmeye
Yaralarımız vardı aynıydı aslında
Sen baskasına terzılık yapıyordun ben sana

Korkuyordum gideceğinden
Anlatamıyordum sana
Yokluğun yok edecek dıye susuyordum
Kaçamak bakışlarla sana olan özlemi
Depoluyordum hep
Kıskanılacak güllerin rengini rafa kaldırmıstım
Senden habersız
Yalnızlık yakmıyordu canımı
Sensız olmak sökecektı diktiğim açıklığı

Rüyalarım körkütük aşıktı sana
Vazgecemıyordu o bile
Her gece iğne iplik peşine düşmüştü
Uyanmam zulüm geliyordu
Sabah olmasın dıye feryatlar yükseliyordu bedenimden
Gittiğin günden beri hiç bitmedı dualarım
Görmek isteğim hiç terketmedı benı
Söküleceğini bilse bile
Fırsat kolluyordu sökülmeye...