gözyaşlarımın düştüğü yerleri unutmuyorum.
toprağın bile sende kaldığı
bir pus, bir koku
bir iz gibi dolanıyor üzerimde.

yorgunum…
ve bu yorgunlukta arıyorum seni.
dokunmak istiyorum,
ellerimle değil sadece ,
en çok gözlerimle.
çünkü sen en çok gözlerimde yanıyorsun.

sana değmek istiyorum,
eksiklerinden sızan o yumuşak karanlığa.
bir nefes olmak gibi…
bir tamamlanış, belki.
tutkunun göğe nasıl tırmandığını gördüm ,
inandım.
ondan eksiliyorum her sana gelişimde.

zaman...
gündüz bir türlü olmuyor,
gece hiç bitmiyor.
seni düşünmek, nefessiz bir derinlik,
bir girdap.
bir "al" demek,
ne varsa bende, senindir.

sahi, bilir misin
yeşilin aslında bir dilek olduğunu,
ve mavinin,
her zaman özgürlüğe bakan gözleri çağırdığını,

çık artık o karanlıktan.
ve gözlerime bak.
çünkü sana benzeyen bir bakış taşıyorum ben .
orada, göz bebeklerimde,
her şey sana mühürlenmiş durumda.

kelimeler yetmiyor.
hiç yetmedi.
o yüzden sustukça daha çok seni öpüyorum,
nefesinden.

sensizlik, gittiğim her yerde bir duvar gibi.
çığlıklarım duyulmuyor belki
ama derinlerimde yankılanıyor.
bu ateş iki kişilikti,
biri yandıkça diğeri kabuk tutuyor.
o kabukta hala izlerin var.

çare sensin.
bunu bil.
yalnızca sen.
korkma…

düşmekten korkma.
çünkü ben,
düştüğün yerin tam orasında bekliyorum seni.
gözlerinle tutun bana.
kapat gözlerini,
beni düşün.
bir tek hisset yeter.
çünkü düşüm sensin artık.

başka bir düşüm yok.
ben senin nefesin,im.
bulutlar ağladı, ben gördüm.
ve o yağmur
senin yaralarına inecek.
bir daha düşmek yok.
unutma bunu.

çünkü ben.
kalbinin en derin yerindeyim.
her şeyin başladığı o yerde.
bahar geliyor.
bu gece düşlerine geliyorum.
belki bilmezsin,

ama ben çoktan vardım.
şimdi kalbini duyuyorum.
küt,
küt,
küt…

az daha sabır.
az daha sükunet.
çünkü yaşanacaklar var daha.
ve söylenecek bir şey daha,

tut ellerimi.

hayal değil bu.
ama hayal kadar seninleyim.
olabildiğim kadar.
ve ait olduğum o yerde:
senin içindeyim.

çözülüyor bende düğümlü her söz.
aşkın mühürleri açılıyor.
sana her şeyi,
yalnızca bakışlarımla anlatıyorum artık.

ve evet,
her defasında
yine nefeslerinden öpüyorum seni.

Mehmet Demir
3424