2
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
207
Okunma
Biz çocukken karahindibar üfleyip
Ne kadar uzağa giderse
O kadar çok mutlu olacağımızı sanardık..
Uzağa gittikçe çok mutlu olurduk.....
Bazen rüzgarın esmesini bekler
Karahidibarı öyle üflerdik....
Rüzgarla birlikte uçup çok uzaklara gittiğinde...
O kadar çok mutlu olurduk.....
Büyüdük ve mutluluklarımız azaldı...
Karahindibarın dağıldığı gibi dağıldık...
Bazen o rüzgarlar hayatımıza eser....
Rüzgar estikçe parçalarımız o kadar dağılır...
Yıkılacağımızı sanırız...
Hayatımızın son bulacağını....
Hatta dört köşeye dağılan parçalarımız...
Bir daha toparlamayacak gibi görünür...
Ama sona erecek bir hayat gibi görünse de...
Aslında rüzgarla uçuşan tohumların...
Yeni bir hayat başlangıcıdır....
Başlangıçların saçılmış olan tohumlarıdır....
@NURAL BEKTAŞLI
5.0
100% (5)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.