Bu şiir, geceyle konuşan bir ruhun, sessizliğin koynunda yankılanan içsel bir yolculuğudur. Adımların yankı bulmadığı sokaklarda, taş duvarlara ve gölgelere sırlarını emanet eden bir yolcunun dilinden dökülenlerdir bunlar.

Modern hayatın gürültüsü susunca, insanın kendi özüne dönme ihtiyacı belirir. İşte bu şiirde, şair hem mekânsız hem zamansız bir düzlemde, varlıkla yokluk arasındaki o ince çizgide hakikatin izini sürüyor. Asfaltın seccade olduğu, nefesin secdeye vardığı yerde, artık sözler susar; geriye sadece öz kalır.

Rüzgârın fısıltısı, taşların dili, geçmişin türküsü ve gecenin sessizliği... Hepsi bir araya gelip şairin arayışına rehber olur. Ve biz okurlar, bu mistik atmosferin içinde kendi benliğimizle yüzleşmeye davet ediliriz...

Sessiz sokaklar...
Adımlarım yankısız,
Taş duvarlar sırdaş,
gölgeler arkadaşım.
Bir yolcu ruhum,
zamansız, mekansız,
Derin bir nefesle
geceye karıştım.

Havada asılı
bir damla hüzün,
Hayal mi gerçek mi,
bilinmez bu diyar.
Sessiz çığlıklar
biriktirir özüm,
Her köşede gizlenen
eski bir sır var.

Fısıldar rüzgâr,
taşların dilinden,
Anlatır kaybolmuş
zamanların türküsünü.
Bu sessiz gecede,
kurtulur bendinden,
Ruhumun giydiği
eski örtüsünü.

Taşlar sanki seccade,
nefesim secdeye varır,
Hiçliğin koynunda
ararım kendimi.
Bütün gürültüler susar,
dünya daralır,
Bulmak için hakikat
denilen o demi.

Paylaş:

16 Beğeni

+8 kişi

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri Şairin Sonraki Şiiri

Şiiri Değerlendirin

Topluluk Puanları (12)

5.0

100% (12)

Sessiz gecede Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Sessiz gecede şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

SESSİZ GECEDE şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

Etkili Yorum

Esrakilic1982, @esrakilic1982

6.4.2025 16:17:47

5 puan verdi

Bütün bu yalnızlık, bir sonsuzluğun içinde kaybolmuş bir yankıdır. Her adım, bir çığlık gibi derinden. Sessizlik, her şeyi kuşatır, fakat bir bilinmezliğin arifanesidir bu. Zamanın izleri, taş duvarlarda asılı kalmış, her bir nefeste kaybolur insan, bir köşe başında bekleyen hakikatle… Gecenin içinde aradığın belki de ruhunun derinliklerindeki hüzündür.

Sözlerinizin ardında, bir anlamın derinliklerinden yankılandığını hissediyorum. Beni içsel bir yolculuğa çıkardınız. Her kelimeniz, içimdeki karanlıkları aydınlatan bir ışık gibi. Beni bulduğunuz bu kadim sessizlikte, bir kez daha teşekkür ediyorum.

direniş, @direnis

6.4.2025 13:04:25

Tebrik ederim Nejat hocam
Nice şiirlere
Saygılar selamlar

Gönül Pınarı, @gonul-pinari

6.4.2025 12:31:34

5 puan verdi

Kutluyorum, değerli hocam bilgi verici ve öze dokunan anlamlı ve anlatımı güzel bu dizeleri ve siz değerli şairini tebrik ediyorum. Kaleminiz daim ilhamınız bol ve esin kaynağınız gür olsun. Nicelerine diyor esenlikler diliyorum.
Saygı sevgi ve muhabbetle hep şiirde kalınız.
Tebrikler.

Mesut Tütüncüler, @mesut-tutunculer

6.4.2025 11:02:33

5 puan verdi

Sesiniz, sesimiz olmuş hocam
Emeğinize, o güzel yüreğinize sağlık
Sağlıcakla kalınız

DÜŞLER SIĞINAĞI, @dusler-siginagi

6.4.2025 10:12:22

5 puan verdi

muhteşem
tebrikler
selam ve sevgiler

nejat hoca, @nejathoca

6.4.2025 09:22:04

5 puan verdi

Modern hayatın gürültüsü susunca, insanın kendi özüne dönme ihtiyacı belirir. İşte bu şiirde, şair hem mekânsız hem zamansız bir düzlemde, varlıkla yokluk arasındaki o ince çizgide hakikatin izini sürüyor. Asfaltın seccade olduğu, nefesin secdeye vardığı yerde, artık sözler susar; geriye sadece öz kalır.

Etkili Yorum

Oktay Güvener, @oktayguvener

6.4.2025 08:46:25

5 puan verdi

Nejat hocamın bu şiiri bizlere sessizliğin derin anlamını arayan bir ruhun içsel yolculuğunu anlatıyor. 'Adımlarım yankısız' diye başlayan dize, yalnızlığın ve arayışın şiirsel bir ifadesi gibi. Taş duvarların sırdaş, gölgelerin arkadaş olduğu bu gecede, şair ruhunun örtüsünü çıkarıp hakikati arıyor. 'Taşlar sanki seccade' dizesiyle ulaşılan o mistik duygu, okuru da içsel bir yolculuğa davet ediyor. Sessizliğin çığlıklarını duyuran bu şiir, modern insanın kaybolmuşluğuna ve özüne dönme arzusuna dokunmuş tebrikler.