Otuz dairen var, bir kaç da arsa,
Götür tabutunda, kalmasın parsa.
Imâm musallada, ahvâl sorarsa,
"Yemedi enayi " denir varyemez!

Çalıdan tek farkın, bedenin yürür,
Cebindeki Akrep acından ölür.
Yamalı mintanın sırtında çürür,
Her gören fukarâ sanır varyemez!

Avucucundan sızan teri yutarsın,
Müşterisi çıksa ,Bit’i satarsın.
Kör kuruş yitirsen, cinnet tutarsın.
Gırtlağını sıkar sinir varyemez!

Gârip sofrasına tepeden bakma,
Otur ye iç amma! bir kullep takma.
Geçsin boğazından, saf helâl lokma,
Yoksulluk madalya, onur varyemez!

Kilitle kalbini, açma bir ömür,
Varlığın içinde, yokluğu kemir.
Olur ya...öteden gelirse emir,
Varsa diktiğin dal, kanır varyemez!

Kurumuş pınarın,vicdân arkında,
Karıncalar bile bunun farkında.
Nereyedir gidiş! İblis terkinde,
Olmuşsun akraba, dünür varyemez!

Ne mecliste oldun,ne de düğünde,
Hep kendini sevdin, küçük dağında.
Hâkiki varlığın kader ağında,
Mahşerde önüne konur varyemez !