Bana kendini anlat, diyorsun da anlatamadım.
Gönül dengimi aradım da, bir türlü bulamadım.
Bitirdi bu hasretlik, sevdamı hayra yoramadım.
Derdimi yazdım ummanlara, kâğıda soramadım.

Yüce dağlar bile küsmüş, bana vermiyor geçit.
Bulutlar ağladı çaresizim ,derdim bin bir çeşit.
Çağlar gözlerim, zamansız ağlar, kalmadı ümit.
Kor yürek sancısı, dilden dökülen sözlerim beyit.

Dermansız derdi verdiler, gönlüme bu yazgıda.
Hep bana esti dertlerin, kervanı da rüzgarı da.
Kesti selamını sabahı, canım bildiğim yarda.
Bitirdi bu sevda acısı. yüreğimi koydu araf da.

Yandım yıllarca uğruna, kor oldum artık közüm.
Geçti ömrüm seni beklerken, gülmedi bir yüzüm.
İzimizde kalmadı çıkmıyor, nefesim sesim sözüm.
Akort tutmaz telleri kopmuş, kırık saza döndüm.

Ne yazıldıysa anlımıza, kaderde o gelirmiş başa.
Merhem ilaç yok yarama, tükettim ömrüm boşa.
Sen’inde ismini yazarlar, bir gün mermer taşa.
Ah ettim dört kolluda bulama, sende dön yaşa.

Bir umuttu seni beklerken, arzular karıştı hayale düşe.
Baharda gonca açan güllerim, ayaz yedi soldu bir kere.
Ziyan ettim yılları günleri, beklemişim yolunu boş yere.
Hasretim sana yüzüm gülmüyor, acılar oldu özde virane.

Güneş batmış dünkü, geceden aydınlatmaz bir kere.
Dolunay bile saçmaz oldu ışığını, ıssız sensiz geceye.
Çağlayan nehir olsa sevgi, akmaz bahtsız gönlüme.
Gam yükünü vurdum sırtıma, acıların yük yüreğime.

Veda etti gözlerim uykulara, düştüm sonu olmayan kuyulara.
Felek de vurdu yüreğime, gül sözlerim varken itti beni acılara.
Gelsen de yok artık umutlarım, bu günden yarından sabaha.
Lime lime olmuş gönlüm, aşk efkarından, serzenişim akşama.

Kadehe koydun bütün dertleri, içtim elinden sayende.
Hüseyin’im dert kervanında, çare aradın, durdun derde.
Dil ahu zarda gezer, sendemi mecnun oldun çöllerde.
Ektiğin gülleri çiçekleri, yaz da soldurdun bu kalbimde.



Hüseyin çelik 02.03.2025