İsimsiz Şiirler

I.

Issız bir gölgelikteyim
Ruhum darma duman
Üstüm başım perme perişan
Yırtık gömleğimin sol yanında azad kuşları
Tir tir üşüyen gagalarında kandan mektuplar
Kılcal damarlarımda gezinen aykırı yazılar
Paslı bir hançerin mazluma uzanan keskinliginde
Dilim, sesim, kalbim çaresiz
Kalbimdeki inayet evsiz
Yüzü toprak kesilmiş renklerde ölüm nöbetleri
Elleri duadan nasırlaşmış heykeller kayalıklarda
Vur kazmayı
Dağılsın sesimi hapseden hücumkâr korkak
Düşünceleri zindanlarda elleri meydanda
Kanadı kırılmış kuşların tel kafeslerde ne işi var
Susuz kalmış çöllerde, gözlerden şelale ırmakları
Kan mı akar
Zemzem mi
Ayaklara prangalar vurulmuş
Dillere kelepçe
Konuşacak hali kalmamış yalnızlıklar
Mezarlar ölülerden katran
Yitik zamanlardan kopmuş bir asr-ı zaman
Yazıklar olsun insana, yazıklar...

II.

Ruhsuz bir patikadayım
Kalpsiz sevgilerden hoyrat çığlıklar
Az ileride dar bir geçit
Kalbim iğne deliği
İplik midir kan damlayan
Göz yaşı mı
İplik iplik gözyaşı kandan bir derya
Sussun artık şu korkunç sayha
Kalbim kıyameti çoktan yaşadı
Mahşer mi...
sonsuz
Kalabalıktan bir yalnızlığa ağladı

III.

Bir dağın içinde hapsolmuş deli bir ırmak oldum
Hangi gölgelik alır beni şimdi
Çarpa çarpa göğsümden dökülen taşlar
Gözyaşı mıdır
İrin mi
Bilirim, sanrısal olan duygular
Tanrısal bir alagori
Kanıttan takıntısal bir yüzleşme içinde miyim
Öldüm mü,
Yoksa sustum sandığım bir dağın içinde miyim
Mezar mı içten sesleniş
Toprak mı, rüya
Elimde kupkuru bir fidan
Kandan
Kandan

Ya gözlerini içir bana
Ya damıt kana kana