KAR ŞİİRİ
Türk Şiirinin en güzel en dokunaklı şiirlerinden birisidir Kar şiiri...
Ahmet Muhip’in bu olağanüstü şiirini
İlyas Kaplan (redfer) okumuş:
*
Kardır yağan üstümüze geceden,
Yağmurlu, karanllık bir düşünceden,
Ormanın uğultusuyla birlikte
Ve dörtnala, dümdüz bir mavilikte
Kar yağıyor üstümüze inceden

Sesin nerde kaldı, her günkü sesin,
Unutulmuş güzel şarkılar için
Bu kar gecesinde uzaktan, yoldan
Rüzgâr gibi tâ eski Anadolu’dan
Sesin nerde kaldı? Kar içindesin!

Ne sabahtır bu mavilik, ne akşam!
Uyandırmayın beni uyanamam.
Kaybolmuş sevdiklerimiz aşkına,
Allah aşkına, gök, deniz aşkına
Yağsın kar üstümüze buram buram

Buğulandıkça yüzü her aynanın
Beyaz dokusunda bu saf rüyanın
Göğe uzanır -tek, tenha- bir kamış
Sırf unutmak için, unutmak ey kış!
Büyük yalnızlığını dünyanın.

İkinci Yeni şairlerinin hemen hepsi bu şiirden etkilenmiş, bir kuşağın hafızasında silinmez izler bırakmıştır...

Sesin nerde kaldı her günkü sesin dizesi İkinci Yeni şiirinin habercisi bir dize olmuş pek çok şair bu dizenin ulaştığı başarıya ulaşmak için kalem oynatmıştır...