Ben nerde ne zaman hata yapmışım sevmek yolunda
Kime değer vermişsem koydu beni sırtımdan vurarak yarı yolda
Yolda bulduklarına sattılar hemencecik kalleşçe beni orada
Kalbimdeki değerlerini kendileri belirlediler bu cefalı yolda

Benim kimseye yoktu kastım, ne burnum havadaydı, Nede postum.
Herkese aynı kefede, ölçtüm biçtim tarttım. işte bunaydı benim ahtım.
Kimseyi kırmayayım, diye binlerce kez, kendi kalbimi ağlatıp kırdım,
Anladım ki bir kez daha, ahvalimden meğerse, yanımda yok imiş dostum,

Batkımda yüzüme gülenler, bir birini çıkarı kadar seviyor.
İnsanlıkları bitmiş, kimse kimsenin, parasız değerin bilmiyor.
Yalan dolan olmuş hayatları, birileri arkamdan kuyu kazıyor.
Kaybettikleri insanlık ise, arkalarından bağırarak ağlıyor.

Artık kalmamış, gidilecek yer, her taraf dolmuş, gam ile keder.
İçlerine oturmuş, şeytan ve kötülük, bunlarda iyilik ne gezer.
Şeytan Vesvese verip, bunların kalplerine girer,
Onlar ise böyle mutlu, olduklarını zannederler.
Çok harika sözler, söylediler yüzüme,
yalandan hep, ağladılar hüznüme.
Zannettiler ki Hüseyin i, biz böyle getiririz dize.
Bilmiyorlardı ki benim kalemimden, çıkan sözlerin hepsi bir füze.

Sıkarım size dizelerimde, şiirimde birer kurşun,
Değer vermem ki size, isterseniz kan kusun yine.
Ben ateş oldum, poyraz gibi esiyorum, artık sizlere.
Derim ki isterseniz, ne halt yediginizi, bir düşünün hele.
Ama yine de, dil kelam ile, dost dost ha ,
Dostu da andık, selam ile, en tatlı
Kelam ile, selamlıyorum sizi,
Anladığınız dilden, konuşuyorum yine.


Hüseyin çelik 16.02.2025 saat 01:43