KUDRET KAZANI

Dalaletin adı uyku olmuş dostlar
Bakarken melül gözler dem ile dolmuş
Küçük yüreğe onca dert nasıl sığmış
Gülce yüzler kederden gül gibi solmuş

Nedametime esirim sızlanırım
Sürgünüm hayata, düşlerim firari
Yıkılmış dağlarım kime yaslanırım
El-âlem gülerken ben kime ağlarım

Bir ağıt yakın dostlar nemli gözlere
Saz olun ney olun güzelce özlere
Gamzesi kaybolan şu garip yüzlere
Boynu bükük bir garibe yoldaş olun

Düştük kudret kazanına kaynıyoruz
Cümle âlem tek kepçede çaresizce
Ateş sarmış bedeni yakar sessizce
Kudret kazanı devran böyle dönüyor

Yollar tüketti ömrü, hayat eğlencem
Deli esen rüzgârlar benim dönencem
Ektiğini biçtin kudret kazanında
Bir köşesi cennet, diğeri cehennem

Güven vermiyor insanlar bıktım artık
İnsanların şerrinden ettim illallah
Hercai bakışlardan korktum illallah
Gölgemden korkar oldum ecelim sandım

Uyku perdesini yırtmak istiyorum
Gelin dostlar bir olalım uyanalım
Kudret kazanında can cana olalım
Gelelim yan yana sevgiyle dolalım

Kibrin sislerinden dağlara çıkalım
Çıkalım da soğuk karlara yatalım
Kaderin rengini dağlara yazalım
Yazalım da şu bahtımıza koşalım

Sol yanın ağlarken sağ yanın güler mi
Zembiline bir bak tereken nicedir
Yoksa sağındaki solmayan güller mi
Kudret kazanında şu halin nicedir

Eğriyi düzeltelim doğru sözlerle
Yalan sözü, kini atalım özlerden
Kudret kazanında arınma vaktidir
Demiri tavında dövelim dostlarım