2
Yorum
28
Beğeni
5,0
Puan
507
Okunma
masum
değilken
sen, ben
hiç birimiz
içimizdeki
kreşe rağmen,
kanıyorken
çocukluğumuza nefesimiz
hıçkırıklardan doğdu
belki de
bize, biz
kavuşma hikayemiz..
tam da
kaybetmişken
gökten, denizden,
rüştümüzden maviyi
kırmızının
kadim mertebesinde,
bir goncanın ki
güle evrilen
kızıl devrim hikayesinde
bir
var oluş,
yâr oluş destanı gibi
bahçelendin,
meydanlandın ömrüme
eşsiz bir eş,
mevsimsiz
güneş oldun,
doğdun gönlüme..
çok şükür,
kartondan aşk değiliz
âlâ göklere sığmayan
ipsiz uçurtma gibiyiz
inan sevdiğim
bugünde
yarın kadar güzeliz..
aç
tam da şimdi
pencerenin,
o çocuksu hallerinin,
kafesinden göğsünü
dudak,
dudağa konsun,
tutuşsun rengine kelebekler
uçuşsun el, ele
düşselliğinde mavilikler..
~°~
~°~
~°~
5.0
100% (10)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz