Ay ve deniz yıkılmış gözlerinde
Kar yağmış ellerine
Günü kurtarmaktır tüm kuşların yortusu
Canbazlar güneşe doğru bakar
Güneş içimizdeki çocuktur
Sakın üzülme curadan çıkmaz hüzün
Görkemli zamanlar bir gün tışlar parmaklarımda
Ağzımdaki kuş yüreğimin sancısını aralar
Ay Carmela söylenir elbet
Tüm mızıkacılar aşıksa cesarete
Benim hüznüm içimdeki çocuğa
Tuzlu kraker kokan 74 model dede
Birazdan kazağına çakmak sıkışarak gelecek
Görüyorum ve duyurulur sancılara
Anılar denizle yıkanır
Ruhla yıllanır
Aksi bir hayaleti düşünmez kimse
Bırakınca suskun olmalı ıstanpa
Günleri güldüren yağmurlar açmalı
Kör kuyunun sapağında
Sonra uzaktan sesi gelmeli ezanın
Gidiyoruz Allahaısmarladık
Herkes esas yolun bu yolculuk olmadığını bilir
Kalbin düştüğü gözlerin yolculuğudur
Göz yaşını içtiren toprağa
Halbuki seni sevmekle başladı
Yaz yağmuru ılıklığı kahvenin telvesi
Köşeden sokulur bana
Anıların nefesi