Sesler hecelere kavuştu kelimler cümle olmayı özlerken
Bende seni özledim anne!!


Anne kelimesi başlı başına bir şiir değil mkidir. Çünkü anne kadar özel ve anne kadar karşılıksız sevebilen ve evladının yerine ölümü bile göze alan başka bir varlık var mıdır yer yüzünde. Hiç sanmıyorum. Bir hikaye anlatayım. Ben oğum ilede paylaşıyorum bu hikayeyi.

Delikanlı her gün annesini dövermiş. Ve bir gün artık kimse buna dayanamamış ve şikayet etmişler. Hemen yakalnmış ve davalarda delinalıya idam cezası verilmiş. Ama hakim " yerine gidebilecek birini bulabilirsen idamdan vazgeçerzi" demiş.

Delikanlı eşine gitmiş, eşi olmaz demiş, kardeşine gitmiş, kardeşi olmaz demiş, babasına gitmiş babası olmaz demiş ve yerine gidecek kimseyi bulamamış. Tam idam edileceği gün hakim idamın durdurulduğunu söylemiş. Nasıl olur demiş delikanlı. Hakim " yerine idamı kabul eden biri çıktı " demiş. " kim" diye sormuş delikanlı. " annen" demiş ve o anda delikanlının gözünden akan yaşlar yağmur olup almış ve artık dinmek bilmiyormuş. Annesini yanına getirmişler. ellerine sarılmış bu zamana kadar onza eziyet ettiği için özür dilemiş. ennsinin boynuna sarılmış " affet beni anneciğim" demiş. Annesi " ben seni çoktan afettim oğlum. sen bana vuruken aslında kendini dövdüğünün farkında bile değildin. Bundan sonra umarım hiç kjimseye eziyet etmezsin" demiş ve idam sehbasına çıkmış. Hakim idamı durdurmuş ve çocuk bir daha annesine değil vurmak ona yan gözle bile bakmamış."

Çok özel bu hikayeyi paylaştım sizin ile.

Kutluyorum kaleminizi saygılar yüreğinize. Umarım annenize olan özleminiz bir an önce diner ve kavursunuz.