kasırga sebillerinin çoşturan ayağından geldim
gölge çiçeklerinin aynasından kovulmuşlukla
bulutlardan sulu sepken gökler boşaldı üstüme
kasımın yırtık eteklerinden kırçıl sığırcıklar
uçuştu avuçlarıma


ezaya çekilmiş gönüle sefil ruh ne yapsın


kısacık ömrü
üç beş dizeye sığdırdım parıltılar işledim
muşambadan ıslak yüreğime yaka iğnesi niyetine
hiçbiri şevkimi parlatamadı hiçbiri yüzümü güldüremedi


içime doygun yanılgılar ordusu yerleştirmişler şırıngayla
karargah şenliğinin ufkunda zorba düğünler
bayram şenliği kurulmuş benim haberim yok
yönünü şaşıran rüzgârlardan yelpaze yapıp
serinletmişler yangınları


yalanlar tortusundan pasta börek çörekler pişirilmiş
niye hiçbiri açlığıma çare dilime şerbet değil
hep el açmışım yokluğa


çilelerden kaleler örülmüş kimsesizliğin sisli dağlarına


durup durup düşünüp tartmaktan
oyuklar ince cılgalar açtım beynimin keder resitallerine
zihnimin trafiği şaştı kaldı bu karmaşaya
ah ! niye bu kadar dalgın fikrimin curcunaları
niye bu kadar unutkan daldaki yapraklar


duygusuz bir şarkının
nakaratına bırakmışlar ayaklarımı
çuldan çabuttan bezler bağlamışlar yalnızlığıma
ölü ateş böceklerinin yeşiliyle gömmüşler sevdamı
ve yıllar öncesinden çalmışlar hayallerimi
sövmüş kapıma koymuşlar kahırları
oturup el birliğiyle karar vermişler
yaşamadığıma


adını da nifak yerine çözüm koymuşlar


her sahraya her uçuruma kanlı çığlıklar uçurmuşlar
kurda kuzuyu yedirmişler kemiklerini kırıp kırıp
içine kalbimi atmışlar




..............






ayşe uçar
17112024
00:11