Ey Amine Annemizin gül goncası.
Ey gülüşü yetim Muhammed!
Bakışı öksüz Ahmedim!
Keşke zaman, o zaman olsaydı.
Yanında duran Abu Bekir’in sağında ben olsaydım.
Bedir’de "Allahu Ekber" diyerek tekbirlerle sevincini paylaşsaydım.
Uhud’ta yanan yüreğinin acısına ortak olsaydım.
Gözlerinden sicim sicim yere düşen her damlaya kurban olsaydım.

Ey Amine Annemizin gül goncası.
Ey gülüşü yetim Muhammed!
Bakışı öksüz Ahmedim!
Keşke zaman, o zaman olsaydı.
Etimle, kemiğimle, zerre zerre bedenimle kapında köle olurdum.
Bir seslensen rüzgar olur gelirdim. Sana taş atanlara kalkan, ok atanlara göğsümü siper ederdim. Damla damla kanım aksa ne çıkar.. lime lime parçalansam ne çıkar.
Ne değeri vardı ki kanımın bu dava uğrunda.
Esedullah Hamza can verdi bu uğurda..
Mus’ab b.Umeyr, Abdullah b.Amr, İlk şehide Sümeyye...
Hepsi bu sancak için can vermedi mi?
Ölmek yolunda ne büyük şeref. Ölmek uğrunda ne büyük onur. Yolunda şehit olmak ne güzel Ya Resulullah.

Ey Amine Annemizin gül goncası..
Ey gülüşü yetim Muhammed.
Bakışı öksüz Ahmedim.
Keşke zaman o zaman olsaydı..
Hira’ya çıkarken uzaklardan baksaydım sana..
Yoluna atılan dikenleri toplasaydım. Sustursaydım kem ağızlardan hadsiz hakaretleri..
Yürüdüğün her yolda yoldaş olsaydım. Gül dökseydim bastığın her yere. Çimen olsaydım.
Medine’de yolunu gözleyenlerden biri ben olsaydım. Veda tepelerinde göründüğünde sevinçten hüngür hüngür ağlasaydım. Herkes gibi seni bağrıma bassaydım Ya Resulullah.

Ey Amine Annemizin gül goncası.
Ey gülüşü yetim Muhammed.
Bakışı öksüz Ahmedim.
Keşke zaman o zaman olsaydı.
Bütün çocukları severdin. Hele yetim olanlarını, hele öksüz olanlarını daha çok severdin. Çünkü sende Abdullah’ın yetimiydin. Amina validemizin öksüzüydün. Gülüşün yarımdı, bakışın yarımdı.
Gördüğün her çocuğa tebessüm ederdin. Hal hatır sorardın. Kuşu ölen Zeyd’in taziyesine gidip, gönlünü ferahlatırdın. O zamanlarda herkesin çocuk olası gelirdi. Keşke o çocuklardan biri ben olsaydım Ya Resulullah.

Ey Amine Annemizin gül goncası.
Ey gülüşü yetim Muhammed.
Bakışı öksüz Ahmedim.
Keşke zaman o zaman olsaydı.
Seni Mekke’den ayırdılar, Mekke’yi senden.
Sen Mekke’yi çok severdin, Mekke’de seni.
Doğduğun şehirdi, hicret ettirdiler. Üzdüler seni Ya Resulullah.
Sonra kalpleri fetheden bir orduyla geri döndün..
Gönüllere dokundun.. Yüreklere dokundun...
Binler, onbinler oldun...
Geri döndün.
Elde deflerle, dilde tekbirlerle geri döndün..
Sağda Hâlid bin Velid,
Solda Zübeyr bin Avvam,
Önde sendin Ya Resulullah.
Dua dua döndün, fetih fetih döndün. Tekbir tekbir döndün..
Havada kanat çırpan kuşlarla, gökte bembeyaz bulutlarla muştu muştu geri döndün..
İslam ordusudur bu, ne güzel ordu.
Keşke bu ordunun bir neferi olsaydım Ya Resulullah...

Abdurrahman Tümer