![]() Gözyaşı RahlemYüreğe eziyet hoşça kal tınıları yaprak dökerken kirpiklerimden Ziyan düştü yalnızlığın çehresine Gözyaşı Rahlem..! Sensiz gündüzler ziyan Geceler katran karanlık Hasretin alabildiğince kahır ve vebal… Zehirli buğday tanelerine gelen kuşlar gibi Hasretin gıdım gıdım zehirlemekte yüreğimi Dilimde bastırılmış isyan t’adın Vakit dar Yollar kapalı Sular karanlık Göğsüm yangından asma şiirler taktıkça saçlarına Allah’a ısmarladığım özlemlerim damlıyor gözlerimden toprağa Gözyaşı Rahlem..! Yokluğun yokluyor ciğerlerimi Soluklarımda ismin elem ve gam… Fırtınaların kursağında yanan mum ateşi gibiyim Ruh üşüdü cayır cayır yanarken yürek Yükselirken sükût avazları Kırıldı dil sözcük yerinden Ey yüreğimden ayıramadığım gölgem..! Marifetti sevmen Özleyişlerin mağfiret Zebun kaldı sensiz her y’anım Şimdi anlıyorum ki Yol sendin Yolcun ben… Ahdettim sevgilim kendimi yokluğunda unutmaya… Yağmur öncesi kokun vuruyor kıyılarıma İsmini fısıldıyorum lâl dualarla Dantel dantel ördüğüm sevdam sağır ediyor yüreğimi Ah gözyaşı rahlem...! Orkideler dikiyorum yürüdüğün patikalara Her sabah ve akşam kokun çalıyor kapımı Parmak aralarımda sana biriktirdiğim hüznümü esiyor rüzgârlar Bulutlanan gözlerimin sancısında kalbime emanet ettiğin kalbin teskin ediyor kalbimi Ruhumu yonttukça ruhuna sen açıyor gülüşlerim Sevdiğim..! Sensiz yosun tuttu yüreğim… 20240911 1320 Ar’afta şiirler. |