![]() DOKUN DA AĞLAYAYIM
Dokun da ağlayayım; ayıpsa bana ayıp.
Gözyaşı utancıma, bırak, talip olayım. Hüznümü anlatayım dertleri bir bir sayıp. Omzuna yaslanarak bir huzurluk kalayım. Dokun da ağlayayım; ayıpsa bana ayıp. Yorgun bir ok gibiyim, aşk yayında gerilmiş. Atılmak istiyorum gurbetten de uzağa. Ben de bir candım oysa duygularla örülmüş; Serçe kalbime kıyıp düşürdüler tuzağa. Yorgun bir ok gibiyim, aşk yayında gerilmiş. Üzülme deme bana; üzülmek istiyorum. Kurban ettim geceyi, sabaha gömeceğim. Dağlar üstüme çöksün; ezilmek istiyorum. Acımı son damlaya iştahla emeceğim. Üzülme deme bana; üzülmek istiyorum. Tesellisiz, öylece, tek bir cümle kurmadan, Sadece dinle lütfen; bakışların da sussun. Gönül kapımı kırıp, suçum neydi sormadan, Gam çekmem, cellâtlarım şafak vaktinde assın, Tesellisiz, öylece, tek bir cümle kurmadan. Sinemde bir hançer var; çıkarma orda kalsın. Benliğimi kaplasın tütsüsü efsunların. Zehrini akıtarak damarlarım boşalsın, Emsalsiz nişanesi o en mesut anların. Sinemde bir hançer var; çıkarma orda kalsın. Mücella Pakdemir |