turnam
Ey hüznün fersah fersah ötesinden gözlerime bakan turnam
Ey ömrümü bir bakışın esrarında yıkan turnam Leylakların kokusunda vazgeçiyorum yine senden Yıldızlardan süzülüp karanlığa meylediyorsun git ömrümden Karlı dağlara kanattığım dudaklarımla yazarken adını Sen her gece gökyüzümden koparıp aldın yıldızlarımı Sen ey gönlümde beslediğim turnam Her yağmur sonrası yıldırım gibi düşüyorsun içime ıslak gözlerinle Turnam içimde binbir mülteci savaşır gözlerin için Acımasız mermiler sıyırır durur duydularımı Kaybolan düşlerime ağlarım için için İçimde gökyüzüm seninle birlikte yanar kül olur Kalbim kalbim yanardağ gibi patlar duygularım derinden vurulur ,Turnam her gece zehir zemberek düşlerle kefen giydiriyorum sana Kopardım tüm bağlarımı dönüp baksana Bir daha yürümüyüm bu yolları duy beni anlasana Git turnam git enkazında ak kanatlarına kan bulaşır sonra KATYA 2 9 2004 |