Her yıl bir yaprak gibi savrulurken,
Sokaklarda rüzgarın hışırtısı,
Gençliğim bir masal gibi unutulurken,
Gözlerimden düşer yaşların sızısı.

Bir zamanlar umut dolu bakışlar,
Şimdi yorgunluk dolmuş gözlerime,
Her an, her an, bir kırık hatıra,
Yürekten düşen yıllar, hüzündür gecelerime.

Gülüşlerim vardı, baharın çiçekleri,
Şimdi ise kışın soğuk rüzgarı,
Bir zamanlar gençliğin enerjisi,
Şimdi geçmişin gölgeleri, kaybolan anılar.

Sonsuz bir deniz gibi genişti zaman,
Her dalga bir umut, her kıyı bir düş,
Fakat zamanla dertler birikmiş içimde,
Hüzünler birikmiş, yaşamış bir ömür.

Yüzümdeki çizgiler, yaşanmışlıkların izleri,
Kavuştuğum düşler, geride kalmış sevinçler,
Ömür dediğimiz uzun bir yolculuk,
Şimdi anılardan oluşan eski bir kartpostaldan farksız.

Eski günler, ne kadar da parlaktınız,
Bir bahar sabahı gibi taze ve canlı,
Şimdi hatıralar, düşler gibi silindiniz,
Yalnızca bir özlem, bir sızı kaldınız, zamanla sararmış bir tablo gibi.

Gözlerim, yılların hızında kaybolmuş,
Kalbimde bir yara, geçmişin hatıralarından,
Her yıl bir yaprak daha düşerken,
Bir kısmım da zamanla yitip giden yıllardan.

Zaman hızla geçer, bir rüya gibi,
Her an bir iz bırakır, her an bir yara,
Gençlik yıllarım, kayıp bir hazine gibi,
Beni geride bırakıp, gitmiş uzaklara.

Sonsuz bir özlemle bakarım geçmişe,
Bir zamanlar dokunduğum her rüya,
Geriye sadece bir özlem, bir sızı kaldı,
Zamanın hızında kaybolmuş bir gençlik, bir dünya.

12.08.2003 BaRuT