0
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
228
Okunma
İnsan, yaşamın sonuna yaklaştığını hissettiğinde, kendini bir dağ başına çıkararak özgürlüğe kavuştuğunu düşünür. Ancak burada da başka bir yanılsama ortaya çıkar: Kurtuluşu kutlarken, aslında gökyüzü gibi sınırsız görünen bir hapishanede bulur kendini. "Hayatın izin vermediği bazı durumlar olabilir ama bu bizi neden bu kadar strese soksun ki? İnsan içinde, elimiz kolumuz yeterince bağlı değil mi zaten? Bence bu izinleri çiğnemek kimi zaman kötü sonuçlar doğursa da, kimi zaman doğru olanı gösterecektir. Doğru, bazen yanlış olarak tasvir edilmiş bir yolun sonunda olabilir. Her ne kadar özgürlük arayışında kaybolacak olsan bile, aradığın şeyi bulmadan durma."
Bazen değişmek istersin ama hayat istemez.
Gün gelir, sen bitersin ama hayat bitmez,
Yukarıdan izleyenler seni bilmez.
Deniz sahiden de mavi midir?
İnsan kendindeki nuru arar, durar elin âleminde,
Sonrada kaçar, korkar diğer bir âlemde.
Koşup uzaklaşınca da nefsinden,
Deniz sahiden de mavi midir?
Her şey perdeyle örtülmüşken,
Yolun sonu görülmüşken,
Çıkarsın bir dağ başına,
Kuş olur, yok olursun.
Kurtuldum diye sevinirken
Gökyüzüne hapis olursun.
-Taha Güdek
5.0
100% (2)
