Beyaz gül ellerde, saf bir masumiyet,
Yürekte saklıdır, temiz bir niyet.
Duru bakışlarda, sonsuz bir huzur,
Gözlerimde ışık, bir sevda emanet.

Her yaprakta saklı, bir hayat dersi,
Beyaz gülde parlar, sevdanın sesi.
Masumiyetinle, kalbim hep senle,
Bir sonsuzluk düşü, gönlümün sesi.

Temiz bir sayfa bu, sevdanla yazılı,
Her kelimesinde, saf bir aşk gizli.
Duru bir denizde, huzur ararız,
Beyaz güller gibi, sevda hep gizli.

Sonsuzluk denizinde, beyaz gül açar,
Masumiyetle dolu, gözden kaçar,
Temiz duygularla, saf bir aşkla,
Duru bir güzellik, yürekte yaşar.

Beyaz gül dallarında, bir bahar seli,
Her tomurcukta bir hayat hevesi.
Sonsuzluğa uzanan bir ince yol,
Sevdanın izinde kalbim, bir deli.

Gecenin koynunda, beyaz gül parlar,
Masum bir aşkın sessizliğini arar.
Her yaprağında bir rüya saklıdır,
Hayatın içinde bir sonsuzluk var.

Bir beyaz gül, güneşe göz kırpar,
Sabahın serininde umutları sarar.
Kalbimde büyür, saf bir sevda narı,
Duru bir denizde, yüzer sevdalar.

Zamanın ötesinde, bir beyaz gül var,
Masumiyetin diliyle sessizce anar.
Yüce dağların ardında bir sır gibi,
Kalbimde açan o temizlik, yar.

Beyaz güller gibi saf, içten, duru,
Her bakışında bir dünya kurulur.
Sonsuzluğun içinde, bir yoldaşı var,
Gönlümde açan o beyaz gül, sar.

Her an, her nefeste bir hayat sözü,
Beyaz gül, yüreğime eker kökünü.
Masumiyetinle dolup taşarken,
Sevdanın izinde sürer bu gönül.

Beyaz güller gibi, masum ve temiz,
Her yaprakta bir aşk, duru ve sessiz.
Sonsuzluğa açılan bir kapı gibi,
Kalbimde saklı o beyaz gül, bir iz.

UMUTHAN NEJAT HOCA