SüveydamŞiirin hikayesini görmek için tıklayın Ben bazen, asıl söylemek istediğimi melankoli duygular üzerinden anlatmaya çalışıyorum
Süveydam böyle bir şiir Okuyan bütün arkadaşlarıma teşekkür ediyorum
Süveydam’da nüksedip kanıma dolan kara/m
Ahirette ateşim, bütün ömrümce yara/m Beynime bir uğultu koşuşur apartopar Sanırsın iliğimde büyük kıyamet kopar Gördüğüm her yerdesin, ışığımsın havamsın Azabıma müzahir, hiç bitmeyen davamsın Ardına kadar açmış kapıları hafızam Zulasında, gizinde, tutuşur her bir azam Penceremde, nişlerde, aynamda, perdelerde Hem beyaz duvarlarda, hem bütün örtülerde Her an hatırda tutmak, sanki hayat ödevim Ben bir garip misafir, sanki senindir evim Sinema perdesini andırıyor her duvar Acılar sıra sıra, yine resmi geçit var Ne ağır yük taşıyor, benim zavallı başım Yanağımı parçalar, alın terim, gözyaşım Yer yer sırrı dökülmüş aynam oyar gözümü Çarpıyor suratıma paramparça yüzümü Devasız bir ur gibi zihnimdedir yüreğin Yüreğime tetanos akıttır fecre değin Kimlere mekan olup, kalbin kimleri saklar Bahtıma kara çalıp, kimin bahtını aklar Hangi densiz seninle hayalini süslüyor Bunun hayali bile ruhumu tütsülüyor Deri/m gibi giyinip atamadığım zillet İmtihanıma sebep, belki kalbime illet Çözdüm işin sırrını, gerçek bana nihanmış Sebepler zemininde gürleşen imtihanmış Kıyam da süveydamı tutuyorum şuaya Aksatmadan beş vakit duruyorum duaya |
………
Ey gönlümün kanına serpilmiş kara zemzeme,
Cihân-ârâdır âhirette nârım, âhir ömrümce bir pür yârem.
Dimağımda fırtına kopar, bir hengâm-ı belî,
Adeta zülfün bârında kopar cihânın feleği.
Her baktığım menzilde müstakar-i şems-i nûrun,
Hem sâbamın rûz-u zülâli, hem âfâk-ı firkat-i sabrun.
Hafızamın tılsımında müstağrak mazî,
Zülf-i perîşânın her şulesinde saklıdır nâmütenâhî azâbım.
Menfezlerimde, şebnemlerimde, mirât-ı rûhumda sen,
Beyâz-i temessül eylemiş her duvarda, her perde-i esrârda sen.
……,.