Mutluluğun fotoğrafı bu işte,
Gözlerindeki o sıcak gülüşte.
Her anı bir renk, bir çiçek destesi,
Kalbinde saklı sevginin sesi.

Bir yaz günü, gökyüzü masmavi,
Gülüşlerinle doluyor her anı.
El ele tutuşup yürüdüğü,
Sonsuzluğa açılan bir iz bu.

Eski evler, taş duvarlar, ahşap kapı,
Geçmişin izleri dolu her yapı.
Ocağın başında toplanan aile,
Sohbetlerle dolan o eski hale.

Eski yaşamlar, sade ve derindi,
Bir fincan kahvenin dostluk getirdiği.
Komşuluk, kardeşlik birer hazineydi,
Her anı sevgiyle dokunan bir rüya.

Eski adetler, saygı ve hürmetle,
Bayram sabahlarında büyürdü neşe.
Büyüklerin elleri öpülürdü,
Her evde birlik, beraberlik hükmü.

Eskimeyen değerlerdi bunlar,
Yüreklerde yer eden kutsal anılar.
Mutluluğun fotoğrafı, işte bu,
Geçmişin izlerinde bulur umudu.

Bir arada yaşamanın kıymeti,
Eski evlerde saklıdır samimiyet.
Mutluluğun fotoğrafı bu işte,
Geçmişle geleceği bağlar en dipte.

UMUTHAN NEJAT HOCA