11
Yorum
39
Beğeni
5,0
Puan
390
Okunma
ne zaman bırakacak peşimizi
bu ele avuca sığmayan hüzünler
usandık bunları tespih gibi çekmekten
canımız gibi sevdiklerimiz
bize trip atıyor
sabır küpü olduk hazmedemesek de
belki bitecek bir gün
bu çektiğimiz çileler
kalbimiz taş olduktan
gözlerimiz yaş dolduktan sonra mı ?
orası meçhul
orasını bilmiyor bir kul
ah şu ömrümüz
az mı badireler atlattı
neler çekti, nelere katlandı
artık taşıyacak gücümüz kalmadı
gecemiz, gündüzümüz de
her şey bir hamlede battı
yattı çamura yattı
5.0
100% (25)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
