6
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
984
Okunma
Kalmadı emâre fasl-ı bahardan
Bülbülleri sustu, sözler tükendi.
Her yeri târü mâr bağ-ı cihanın
Varılamaz oldu, izler tükendi.
Ne söğütler kaldı, ne de serviler,
Ne neşeler kaldı, ne de sevgiler,
Ne şarkılar kaldı, ne de ezgiler,
Güfteler son buldu, sazlar tükendi.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.