2
Yorum
35
Beğeni
5,0
Puan
524
Okunma
Sonbahar rüzgârı, yaprakları savururken,
Bir rüya gibi geçiyor zaman;
Sensizliğin göğsümde bıraktığı derin yara,
Birdenbire büyüyor, içimi sarar.
Gözlerimde hüzün, kalbimde bir boşluk,
Kışın soğukluğunu hissetmeden önce;
Göz göze gelemeyişimizin kışkırtıcı özlemi,
Bir yaprağın düşüşü gibi sessizce.
Sararmış ağaçlar, toprakta izlerin,
Gözlerimde en son gördüğüm anıların;
Sonbaharın solgun ışığında kaybolan,
Bir hayalin ardında kalan özlem.
Ellerim soğuk, rüzgarla titriyor,
Adını fısıldayan her yaprak, bir hüzün;
Her akşam gökyüzünde, senin yıldızın,
Bir rüyanın ta kendisi, bir özlem.
Geceleri uzun, gündüzleri gri,
Sensizliğin içinde kaybolmuş bir ben;
Sonbahar, meyvesi acı bir ayrılığın,
Kışa hazırlık bir yalnızlık içindeyim.
28.07.2024 BaRuT
5.0
100% (20)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz