İçim buruk, kalbim kırık, mahzunum
Ve her bir parçam ayrı, apayrı hazin...
İçimde bir şeyler sönük, bî-huzurum
Tanrı mesud olmama vermiyor izin...
Bir parça elem kendimi bildim bileli
Her neşvemi benden alıkoyuyor
Sorun etmez oldum bunu zira öleli
İçimdeki ben, yüz yıllar oluyor...
Hazin çığlıklarım boğazımdan dışarı
Fırlayacak kudreti nereden mi bulur?
İzleyip sessizce bahtiyar
sevdalıları
Hangi mahzun kalp öylece hasta olur?
Ufuk AKYOL