ÖMÜR DEDİĞİN!

Yazılmış gelecektir, her insanın sırası
Artar sıra beklerken, yüreklerin yarası
Yeter ki hiç olmasın, yüzlerinin karası
Ömür dediğin ne ki, ezan, selâ arası!

Hedef uzak olsa da, sora sora varılır
Zevk düşkünü keyfini, yora yora erilir
Gün gelir de yeniden, cümle canlar dirilir
Hesap vakti ömrünün, alınırmış darası!

Öyle şeytanlar var ki, bazen şeytan şaşırır
Kıvırarak zekayı, kalbe şüphe düşürür
Doldurarak kibirle, bardakları taşırır
Mizanın kasasında, geçmez dünya parası!

Eûzuyu çekerek, Allah’a sığın sen de
İllâ billah demeden, lâ havleyi desen de
Kıyamet kopmadıkça, iblisin gözü sende
Gözlerin nerededir, durduğun yer neresi!

Ömürde geçen günler, gündüz ile gecedir
İnsan bulunmaz değil, yalnız iki hecedir
Hesap kitap incedir, mevcutların nicedir
Boş yere oyalanma, yanar ömür çırası!

Murat Kahraman Murâdî
10.07.2024/İst.

(FİKİR ÇİLESİ)